TeleDICOM - DICOM

Zdalny dostęp do wyników badań jest w coraz większym stopniu ułatwiony poprzez stosowanie cyfrowej reprezentacji wyników badań. Większość współczesnych medycznych urządzeń diagnostycznych przetwarza sygnały pochodzące z ciała pacjenta na dane cyfrowe, które następnie bez straty ich jakości mogą być przechowywane, wielokrotnie odtwarzane i analizowane. Jest to szczególnie widoczne w radiologii a także w wielu innych technikach diagnostycznych. Jednolitym standardem wypracowanym w zakresie reprezentacji cyfrowych danych medycznych jest obecnie standard DICOM, którego rozpowszechnienie jest zasadniczym czynnikiem przyspieszającym rozwój systemów wspomagających prowadzenie telekonsultacji.

Obecnie praktycznie wszystkie dostępne na rynku urządzenia generujące medyczne dane obrazowe są kompatybilne ze standardem DICOM. Należą do nich m. in. aparaty radiologiczne, angiografy, tomografy komputerowe, tomografy rezonansu magnetycznego, urządzenia do scyntygrafii, ultrasonografii, elektrokardiografii, kamery, skanery i inne przetworniki służące do zapisu w formie cyfrowej danych pochodzących ze starszych nośników. Standard DICOM może być wykorzystany w metodach diagnostycznych z niemal każdej dziedziny medycyny – obecnie znane są zastosowania w kardiologii, radiologii, stomatologii, endoskopii, okulistyce, ortopedii, anatomopatologii, pediatrii, radioterapii, chirurgii, weterynarii i wielu innych.

DICOM definiuje dwa istotne aspekty pozyskiwania informacji z aparatury medycznej: strukturę danych medycznych, które są zapisywane w postaci pliku lub sekwencji plików, sposób komunikacji z urządzeniem w celu transferu tych danych.

Plik badania zapisany w standardzie DICOM to zbiór danych, z których każda opatrzona jest stosowną etykietą (ang. tag). Standard definiuje tysiące etykiet określając ich znaczenie i możliwy zbiór wartości pozwalając na swobodne przenoszenie danych pomiędzy różnymi urządzeniami i programami zdolnymi poprawnie interpretować i przetwarzać te pliki.

Jednymi z najistotniejszych danych zawartych w pliku DICOM są niewątpliwie dane obrazowe. Plik DICOM może przechowywać obrazy statyczne lub sekwencje wideo o jakości przewyższającej zwykle tą uzyskiwaną w formatach graficznych stosowanych w innych dziedzinach (tzw. formatach ogólnego przeznaczenia – np. JPEG, MPEG). Wynika to z konieczności zapewnienia odpowiedniej – diagnostycznej – jakości badania. Obrazy zawarte w pliku DICOM poddane są najczęściej kompresji bezstratnej, czyli takiej, która pozwala zmniejszyć rozmiar zapisanego obrazu a jednocześnie jest w pełni odwracalna i nie powoduje utraty jego jakości. Ponadto dane zawarte w pliku DICOM zawierają pełną informację pozwalającą na swobodne ich przenoszenie pomiędzy różnymi urządzeniami i programami zdolnymi poprawnie interpretować i przetwarzać te pliki. Jest to proces niezależny od aparatury, która je wygenerowała. Ważną informacją zawartą w plikach DICOM jest informacja kalibracyjna. Dzięki kalibracji każdego z obrazów możliwe jest przy użyciu odpowiedniej przeglądarki DICOM wykonywanie pomiarów i obliczeń w sposób analogiczny do tego jaki oferowany jest przez urządzenia diagnostyczne.

alt

Projekt realizowany jest w ramach
prac własnych Katedry Informatyki