TeleDICOM - Telemedycyna

Pojęcie telemedycyna zostało wprowadzone w latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku przez Thomasa Birda. W dosłownym rozumieniu oznacza ono dostarczanie usług medycznych na odległość i potocznie rozumie się przez nią np. stawianie diagnozy, realizację badania bądź przeprowadzenie zabiegu medycznego bez konieczności bezpośredniego kontaktu z pacjentem. Telemedycyna jest wynikiem naturalnego procesu wykorzystania technologii informatycznych i telekomunikacyjnych dla celów diagnostyki medycznej i opieki nad chorymi. Powstanie telemedycyny należy postrzegać jako rezultat skomputeryzowania urządzeń diagnostycznych oraz procesu informatyzacji służby zdrowia. Wyniki badań posiadające formę cyfrową mogą być przesyłane z użyciem sieci komputerowych. Podobnie aparatura medyczna sterowana komputerowo może być dołączona do sieci komputerowej w celu jej zdalnej eksploatacji.
Zakres współczesnej telemedycyny jest bardzo szeroki i obejmuje m.in. wykonywane zdalnie procesy:

  • diagnozowania,
  • terapii i wykonywania zabiegów,
  • monitorowania i rehabilitacji pacjentów,
  • profilaktyki i edukacji pacjentów oraz edukacji lekarzy i studentów medycyny.

Procesy te są realizowane na styku pomiędzy różnymi podmiotami, których dotyczy świadczenie usług medycznych. Znaczenie telemedycyny we współczesnym systemie ochrony zdrowia polega na usprawnieniu przepływu informacji między nimi. Do najważniejszych należy zaliczyć przepływy informacji w relacji:

  • pacjent ? lekarz/system wspomagania pracy lekarza – przepływ informacji w tej relacji skutkuje poprawą bezpieczeństwa pacjenta i jakości życia, daje szansę na aktywne życie osób chorych, ułatwia leczenie chorób przewlekłych, pozwala na efektywne monitorowanie stanu chorego, umożliwia nadzorowanie przyjmowania leków, ułatwia ustalanie terminów usług medycznych, przyspiesza dostęp do lekarza pierwszego kontaktu itp.,
  • lekarz ? lekarz – ten przepływ informacji skutkuje znaczącą poprawą jakości świadczenia usług medycznych przyśpieszając diagnozę poprzez zdalny dostęp do danych medycznych, ułatwiając dostęp do wiedzy ekspertów medycznych na drodze telekonsultacji, czy wręcz umożliwiając prowadzenie zdalnych zabiegów i operacji w przypadkach trudnych lub w sytuacji niedostępności specjalistów itp.,
  • student/lekarz ? lekarz – przepływ informacji umożliwia ustawiczne kształcenie poprzez dostęp do najnowszych zdobyczy wiedzy medycznej, pogłębianie wiedzy na drodze teleszkoleń, możliwość zdalnego uczestnictwa w zabiegach medycznych itp.,
  • pacjent ? system ochrony zdrowia – ten przepływ informacji jest związany z dostępem do zasobów informacyjnych dotyczących profilaktyki, grup dyskusyjnych pacjentów, promocją zdrowego stylu życia i poprawą świadomości zdrowotnej, reklamą firm medycznych i farmaceutycznych itp.

Z różnorodności wymienionych przepływów informacji wynika bardzo szerokie spektrum zagadnień, jakie obejmują współczesne systemy telemedyczne. Organizacja każdego z nich wymaga innego podejścia stawiając przed projektantami i twórcami systemów telemedycznych bardzo zróżnicowane wymagania.

Przedmiotem naszego zainteresowania są głównie są zagadnienia związane z przepływem informacji na styku lekarz ? lekarz występującym w procesie stawiania diagnozy medycznej, któremu towarzyszy konsultacja. Zawęża to dyskutowaną problematykę dotyczącą telemedycyny do zagadnień zdalnego dostępu do danych medycznych, telediagnostyki i telekonsultacji .

alt

Projekt realizowany jest w ramach
prac własnych Katedry Informatyki